De huisarts schuift naast mij op bed en onderzoekt mij met een zorgelijke blik. 'Ik denk dat we moeten concluderen dat deze medicijnen niet werken voor jouw hart'. Tranen komen los. 'Maar ik wil niet nu al opgeven, ik wil dat het werkt!' Na 3 maanden is opgeven geen opgeven. 'Stop met vechten en laat het zijn wat het is voor nu. Zo kan het ook niet!' Ze heeft gelijk, ik weet het.. Ze zegt juist dát wat ik niet wil horen. Weer opnieuw proberen en ervaren, bijwerkingen afwachten en nog meer loslaten.. 'Morgen heb je een spoedafspraak bij de cardioloog, ik zorg dat er een ambulance optijd jouw kant op komt.' Slik. Zei je nou ambulance?? Wat een onzin dat heb ik toch allemaal niet nodig! Ik moet even bij komen van het praten en de emoties. Mijn hart doet raar en ik voel me heel naar. Ik lig op bed met mijn ogen dicht terwijl het zweet mij uitbreekt. De huisarts wacht in stilte en streelt liefdevol mijn bovenarm. 'Lief mens ben je toch' Weet ik weer uit te brengen. De dokter grinnikt, alleen voor mensen die dat écht nodig hebben na zoveel vechten. Opnieuw een kleine traan. Ik wil ook niet meer vechten, ik ben het zo moe.. De dokter knikt, laat het maar los, het mag er allemaal zijn, je bent ook echt héél ziek. 'Met pijn in mijn hart ga ik weg, bel je 112 als het niet gaat vannacht? Uh nou eh? Morgen zie ik de cardioloog.. maar ik vind jou eigenlijk pas een échte hart-en-dokter! Ik schrijf je nog wat voor tegen de bijwerkingen..graag dan krijg ik er vast nog wat bij. Verzamel ze in een boekje. Verder nog iets dat ik nu voor je kan doen? Nou uhm, heb je wellicht ook pleisters tegen verdriet??! # Ziek zijn gaat niet over rozen. Maar over medicijnen. Dokters. Regeldingen en ziekenhuizen. Wachten en onzekerheid. Maar heb jij wel eens de liefde van zoveel fijne mensen om je heen gevoeld? Die met zo'n klein gebaar zoiets groots kunnen bereiken? Een kamer die uit puilt met bloemen en kaarten, vreemden die zich aanmelden voor je hond te willen zorgen en verpleegkundigen die spelletjes van thuis mee nemen om voor afleiding te zorgen? Hoe dankbaar mag je dan wel niet zijn!
LENNAH KOSTER
regisseur en programmamaker
Facebookblog
Gedrag afleren.. kan dat? Hoe dan en is dat echt nodig? Want als het in je karakter zit om te jagen, hoe lukt het je dan om die vogel er ineens gewoon te laten zijn? Gewoon naast jou, samen.. Zonder drang om hem te MOETEN vangen en in totale fixatie op het pluizige beestje? Simpel.. Aangeboren gedrag en of karakter kun je niet afleren.. je kunt alleen nieuw gedrag aanleren om alles wie jij bent en wat bij jou hoort er te laten zijn.. Acceptatie, afleiding en vreugde bij kleine succesjes en af en toe een aai over je zachte bol. Accepteer dat je die vogel graag wil pakken, maar hij je toch te snel af zal zijn. Of anders zijn pootjes tussen je kiezen zullen blijven zitten en je kriebelhoest zult krijgen van de pluisjes in je keel.. Aanschouw en bewonder de kracht van de natuur!
'Wat wil je als ontbijt?' Ontbijt? Ik word wakker van het feit dat jij binnen komt en dan moet ik bedenken wat ik wil eten?! 'Uhhh JA, ik was wel om 6 uur al wakker!' Antwoord de goed uitgeslapen verpleegkundige.. of nouja verpleegkundige.. officieel studente, maar zo lekker bijdehand.. en als je ziet wat ze mag en vooral moét doen, voor mij al een waardig verpleegkundige. 'Doe maar beschuit met hagelslag alsjeblieft!'. Een heel lul verhaal over hagelslag volgt. 'Wil je 1 pakje hagelslag per beschuit of zal ik er per beschuit een heel pakje op doen? Dan zijn dat 2 pakjes hagelslag. Je kan het hebben! Ik doe altijd heel veel boter en dus moet er ook héél veel hagelslag op!' Je weet dat ik net wakker ben he? Sodemieter op met je hagelslag! Vanmorgen word ik wakker van een zacht gefluister, vlak naast mijn bed. ''Goedemorgen, lekker geslapen? Beschuit met hagelslag vandaag?' Morgenochtend geen beschuit met hagelslag.. want ik ben THUIS! Stiekem zal ik alle lieve gezellige 'zusters' missen. Maar wat ben ik dankbaar om thuis te zijn.. Thuis, waar je je eigen beschuitjes moet smeren, broertjelief een enorme bos prachtige welkom thuis bloemen heeft neergezet, je bed het fijnste slaapt en de wc het állerlekkerst poept!