19 juni 2018

GOEDEMORGEN! Het gordijn vliegt open. 'Daar is ze weer hoor!' Ja, en nou ben jij hier nog steeds?! 'Ja, maar het had niet veel gescheeld of ik had in de kelder gelegen met een kaartje aan mijn grote teen!' De zuster proest het uit, laat haar kar met apparatuur los en pakt zich vast aan het bed om niet om te vallen van de lach. HOEZO DAT DAN?! Nou, leg ik haar uit, jij had van de week toch heel lief een kaartje op mijn deur gehangen? Zodat iedereen mij even met rust zou laten en ik even kon slapen? 'Ja! Dat werkte perfect toch?!' Ja super! En ik begrijp ook wel waarom! Volgens je collega was het een kaart die eigenlijk alleen gebruikt wordt als er iemand overleden is! Tranen van hilariteit vullen de kamer. Maar even serieus, wat is het plan voor je? Even serieus? Na 4 weken, 24 uurs intensieve top zorg, heb ik zin en kracht om weer mijn eigen plan te maken.. Als dat geen goed nieuws is?! Zelfs mijn sterrenbeeld van vandaag zegt het, dus dan is het waar!

Keuze

Het is tijd dat je een keuze gaat maken. Jij bent niet wat je overkomt, jij bent wat je kiest dat je bent. Pas wanneer je zelf helder weet wat je wilt, kunnen kansen zich aandienen. Het maakt niet uit of je 'ja' of 'nee' zegt tegen een situatie, als je maar kiest. Zolang je blijft twijfelen, weet niets of niemand welke kant het op moet bewegen. Als je echter weet wat je wilt, zal het hele universum samenspannen om je precies dat te bezorgen wat jij wenst. Als je 'ja' zegt, dan zul je er volledig voor gaan. Als je 'nee' zegt, zeg je tegelijkertijd 'ja' tegen iets anders, daar heb je ruimte voor gemaakt. Ook je gedachten kies je zelf, en weet: alles wat je aandacht geeft groeit. De keuze is aan jou..

7 juni 2018

'Zuster ik wil dat je NU mee gaat!' Meneer wil graag een sigaretje roken maar mag niet alleen van de afdeling af.. de zuster is het na 4 x wel zat en zegt: 'Nu moet u eens goed luisteren. Wij zijn een ziekenhuis, geen hotel! U gaat rustig op uw kamer wachten en ik kom als ik tijd heb en dan ga ik met u mee!' Oh en loop voorzichtig he? 'Ach kind, roept de man, ik kon al lopen toen jij nog niet eens geboren was!' Niet veel later helpt een 'zuster' mij. Ik vertel haar lachend wat ik zojuist gehoord heb. Oh zegt ze, je moest eens weten wat mensen hier allemaal willen! Die bellen rustig midden in de nacht omdat ze honger hebben en een beschuitje willen! Ik lach wederom, neejoh dat meen je niet? Dat doen ze toch thuis ook niet??! 'Nee want dan moeten ze het zelf halen!' Is haar briljante antwoord.. We kletsen verder en ze verteld me dat ze zwanger heeft mogen worden van haar eerste kindje.. over een paar dagen heeft ze een aantal nachtdiensten en dan krijgt ze overdag te weten of ze een blauw of roze kamertje mag gaan maken.. Ik geef mijn bezoek stiekem opdracht een rol beschuit en 2 pakken muisjes te kopen.. afgelopen nacht stonden deze op haar te wachten als ze haar ronde langs mijn kamer zou doen.. vannacht heeft ze wederom een nachtdienst.. Na de overdracht vliegt vanavond mijn gordijn open, 'ben jij nog wakker???' Ha! Wat dacht je! Hier heb ik de hele dag op gewacht! Ik knip het licht aan en krijg een bord op schoot.. Een bord met beschuit, én muisjes! Heel mooi gekleurde muisjes.. 'Als het maar gezond is!' Waarom? Gewoon, omdat sommige mensen werken met een hart, en dat ook wel eens gezegd mag worden! #Ziekenhuisleven #Nachtzuster #Babygeluk #Liefleven

31 mei 2018

Hulp vragen, hulp accepteren.. het blijft iets ingewikkelds vind ik. Soms is het stiekem ook wel fijn en rustig als er andere mensen zijn die even de regie van je overnemen in sommige opzichten. Maar dat moet je wel kunnen verwerken! Mijn manier van verwerken is schrijven.. dus voor de lees liefhebber;

'Beloof je dat je op de bel drukt als je naar het toilet moet ofzo??' Braaf knik ik naar de alleraardigste blonde zuster, net zo oud als ik. Na alle controles en een praatje mag ze na een lange dienst naar bed. Ik lig al in bed. Allang. Ik probeer de slaap te vatten maar het wil nog niet. Net als ik denk een lekker plekje gevonden te hebben, klinkt er gerommel aan mijn deur. Met een grote zwaai vliegt het gordijn opzij en staan er 2 nachtzusters in de deuropening. 'Hoi! Wij draaien nachtdienst en komen kijken of je slaapt?' Even twijfel ik. Zal ik een bijdehand antwoord geven of zal ik het gezellig houden? Ik kies voor het laatste. 'Hoi, ik logeer bij jullie zodat jullie geld kunnen verdienen!' Opnieuw drukken deze dames mij op het hart te bellen als er iets is. De beruchte bel is aan de papagaai boven mijn hoofd geknoopt. Opnieuw probeer ik te slapen. Een uur later besluit ik op de bel te drukken. De zuster komt triomfantelijk binnen. 'Wat goed dat je hebt gebeld! Plassen?' Nee! Ik hoop eigenlijk dat je die bel, die mij er het afgelopen uur minstens 5 x verplicht aan heeft laten denken dat ik jullie moet bellen, wil verplaatsen. Ik stoot mijn hoofd er steeds tegen als ik me omdraai.. De aardige nachtzuster komt niet meer bij en verplaatst zonder moeite het irritante ding. 'Oh en als je er dan toch bent, ik wil wel even plassen...'